تبلیغات
پرینت ایران و ایرانی - دیوار بزرگ گرگان، برای جلوگیری از یورش «هپتالی‌ها» ساخته شد
بگذار ابر سرنوشت هر چه می خواهد ببارد ما چترمان خداست
 

تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

 
 
نویسنده : احمد سعیدی
تاریخ : شنبه 19 بهمن 1392
نظرات

دیوار بزرگ گرگان که با نام‌های سد پیروز، سد انوشیروان، سد اسکندر، مارسرخ و قزل آلان نیز شناخته می‌شود، از نظر موقعیت جغرافیایی از خط ساحلی دریای مازندران (در زمان ساخت دیوار) آغاز شده و تا کوه‌های البرز در شرق (پارک ملی گلستان) ادامه دارد. این دیوار دارای ۱۹۵ کیلومتر درازا با یک وقفه تقریبا ۳ کیلومتری است. این وقفه به دلیل وجود کوه‌های «پیش‌کمر» و صخره‌های تند و تیز در سمت جنوب است که ایجاد دیوار، در این محدوده را غیرضروری می ساخته است. این دیوار بزرگ که در نوع خود کم‌نظیر است با گذشت زمان زیاد هنوز ناشناخته باقی‌مانده و اطلاعات درباره‌ی آن محدود می‌باشد.



دیوار بزرگ گرگان با ۲۰۰ کیلومتر درازا، دراز‌ترین اثر معماری ایران باستان، دومین دیوار تاریخی قاره‌ی آسیا و سومین درجهان (پس از «دیوار چین» به درازای شش هزار کیلومتر و «سمیز آلمان» به درازای ۵۴۸ کیلومتر) است که، در دشت گرگان و ترکمن صحرا قرار دارد.

این دیوار از شرق دریای خزر در «خواجه نفس» آغاز و از شمال «آق‌قلعه» و «گُمیشان» گذشته پس از پیمودن شمال گنبد به سوی شمال باختر رفته و در کوه‌های «پیش‌کمر» محو می‌شود.

به گفته کارشناسان دلیل ساخت این دیوار، یورش قوم‌های مهاجری به نام «هپتالی‌ها» بود. این قوم مهاجم، به دلیل طبیعت زندگی‌شان که پیرو قانون‌های ایلی بود به دنبال چراگاه‌های بهتر، مرزهای شمالی ایران را مورد تهاجم قرار می‌دادند. از این‌رو «پیروز» پادشاه ساسانی برای جلوگیری از هجوم هپتالی‌ها به کشور دستور داد تا درازترین دیوار دفاعی کشور در مرز شمال شرقی ایران، شبیه به دیوار چین برای مقابله با ورود این قوم مهاجر ساخته شود. همان قومی که چینی‌ها نیز برای جلوگیری از یورش آن‌ها دیوار چین را ساختند.

نخستین پژوهش‌های باستان‌شناسی این دیوار به‌وسیله‌ی «ژاک دِمُرگان» فرانسوی در سال ۱۲۸۵ خورشیدی انجام شد که بخشی از مسیر دیوار را از روی نقشه کشید. پس از او باستان‌شناس فرانسوی «آرن» در سال ۱۳۱۲ خورشیدی بخشی از دیوار گرگان را به صورت پیمایشی، شناسایی کرد. در سال ۱۳۱۶ خورشیدی «اریک اِشمیت» آمریکایی با پرواز بر فراز منطقه، خط قرمز رنگی را بر روی زمین دید که با پیچ و تاب از دریا به سمت کوه‌‌های «پیش‌کمر» در شرق استان ادامه یافته است. او با دیدن این منظره شگفت‌آور این پرواز را بار دیگر انجام داد و با آماده کردن عکس‌های هوایی گام ارزشمندی در شناسایی دیوار برداشت. پس از او دکتر «محمدیوسف کیانی» در سال ۱۳۵۰ خورشیدی، با پرواز دوباره بر روی دیوار، توانست عکس‌های درخوری از دیوار بردارد و طول دیوار را ۱۷۵ کیلومتر با ۳۲ قطعه وابسته شناسایی کرد.

در سال ۱۳۷۸ خورشیدی، با آغاز ساخت «سد گلستان» بخشی از مسیر دیوار، در محدوده‌ی کانال آبیاری و زهکشی سد قرارگرفت و بنابر ضرورت نگهداری دیوار، آب سد به‌وسیله‌ی دو کانال از زیر دیوار هدایت شد.

پس از آن در سال خورشیدی ۱۳۸۱، دیوار در شش فصل کاوش شد، که آگاهی‌های فراوانی از آن به‌دست آمد. به گونه‌ای که هم اکنون باستان‌شناسان دارازای دیوار را ۲۰۰ کیلومتر می‌دانند. از آنجایی که در برخی از نوشته‌های این دیوار تا «مرو» ادامه داشته، باستان‌شناسان احتمال می‌دهند، دارازای دیوار بیشتر از ۲۰۰ کیلومتر باشد که در کاوش‌های آینده به جواب آن خواهند رسید. بر پایه‌ی آخرین نمونه‌های آزمایش شده در آزمایشگاه‌های معتبر، ساخت این دیوار به روزگار ساسانی می‌رسد.

دیوار گرگان در مناطق کوهستانی ۲ متر و در دشت ۱۰ متر پهنا(:عرض) داشته و آجرهای بزرگ آن ابعاد ۴۱ در ۴۱ سانتیمتر و قطر ۱۰ سانتیمتر، در ده‌ها کوره آجرپزی پخت می‌شده است. بسته به خاک منطقه‌ای که آجر پخته می‌شد رنگ آن از نخودی تا قرمز گوناگون است. خندقی ۳۰ متری هم در جلوی دیوار کنده شده که آب از راه آن به دشت‌ها و کوه‌های مسیر می‌رسید. از ارتفاعات «پیش‌کمر» تا روستای «زاو» در پارک ملی گلستان که ۳۵ کیلومتر است بخش‌هایی از دیوار سالم‌تر برجای‌مانده و با حفاری در چندین نقطه خوشبختانه بقایایی دیوار از زیر خاک بیرون آمده است.

در کاوش‌هایی که تاکنون انجام شده‌است، دوهزار مترمربع از دیوار حفاری شده‌است که درپی‌آن یک آتشگاه و استراحتگاه سربازان که فضا وابسته به دیوار بوده پیدا شده‌است. همچنین دو قلعه، از حدود ۳۸ دژ تخمین زده در طول دیوار کاوش شده که به نظر جای زندگی سربازان بوده است. قلعه‌ها از اندازه‌های ۱۲۰ در ۱۲۰ متر تا بزرگترین آن به ۲۴۰ در ۳۰۰ متر می‌رسید.

در فصل آینده‌ی کاوش، باستان شناسان می‌خواهند باستان‌شناسی زیر آب دریای را با کمک غواصان انجام دهند تا آثار معماری احتمالی مدفون شده دیوار گرگان را، در زیر آب به‌دست آورند. گفتنی است دیوار «تمیشه»(تمیشه: ۱۳ کیلومتری شهر کردکوی و در حدود ده کیلومتری جنوب خلیج گرگان) دیوار دیگری در جنوب دیوار بزرگ گرگان است که، بخش شمالی آن در خلیج گرگان وجود دارد و احتمال اینکه دیوار بزرگ گرگان و تمیشه زمانی یک دیوار بوده است، می‌رود.


مرتبط با: ایران ,
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
foot pain یکشنبه 26 شهریور 1396 07:38 بعد از ظهر
I every time used to study paragraph in news papers but
now as I am a user of net therefore from now I am using net for
posts, thanks to web.
How do you grow? جمعه 10 شهریور 1396 11:47 قبل از ظهر
I'm now not certain where you're getting your info, but good topic.

I needs to spend some time studying more or figuring out
more. Thanks for fantastic information I used to be searching for this information for my mission.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
   

دریافت کد :: صدایاب

دریافت کد جدول لیگ برتر فوتبال ایران و جهان